Constructief gesprek met Omgevingsberaad Waddengebied en stichting Wij
zijn de Wadden

Donderdag 20 augustus voerde een delegatie van Wij zijn de Wadden een
open en constructief gesprek met voorzitter Arno Brok en
directeur-secretaris Tamara Bok van het Omgevingsberaad Waddengebied.

Namens Wij zijn de Wadden waren bestuursleden van verschillende
Waddeneilanden aanwezig.
We lichtten toe waarom Wij zijn de Wadden is ontstaan en welke zorgen
leven bij bewoners, ondernemers en gebruikers over de toekomst van de
eilanden en de Waddenzee.
Beschermen én leefbaar houden

Wij zijn de Wadden vindt de bescherming van de unieke natuur van het
Waddengebied vanzelfsprekend van groot belang. Tegelijkertijd kan die
bescherming niet los worden gezien van de mensen die hier wonen, werken
en het gebied al generaties lang gebruiken.
Juist die verwevenheid van natuur, cultuur en mens heeft het
Waddengebied gevormd tot wat het vandaag is: een uniek natuurgebied én
een levend cultuurlandschap.

Onze zorg is dat bij nieuwe plannen en maatregelen natuurdoelen steeds
zwaarder lijken te wegen, terwijl de gevolgen voor leefbaarheid,
cultuurhistorisch gebruik en de lokale economie onvoldoende worden
meegewogen.

Wij vinden dat een zorgvuldige afweging breder moet zijn.
Wetenschappelijke kennis is daarbij onmisbaar, maar moet worden
aangevuld met lokale praktijkkennis, langjarige ervaringen van bewoners
en gebruikers, cultuurhistorische waarden en kennis over de
sociaaleconomische gevolgen van maatregelen.
Wanneer wetenschappelijke uitkomsten niet aansluiten bij wat mensen die
dagelijks in het gebied wonen en werken waarnemen, moet dat aanleiding
zijn voor gesprek en nader onderzoek. Niet om wetenschap terzijde te
schuiven, maar om tot een zo volledig en zorgvuldig mogelijk beeld te
komen.

Zorgen over de huidige plannen
Tijdens het gesprek hebben we onze zorgen gedeeld over de plannen die
momenteel voor de Waddenzee worden voorbereid. Daarbij gaat het onder
meer om mogelijke beperkingen van bestaand gebruik en de
toegankelijkheid van delen van het gebied.
Dergelijke maatregelen kunnen grote gevolgen hebben voor
eilandgemeenschappen. Daarom moet vooraf niet alleen worden gekeken naar
ecologische effecten, maar ook naar de gevolgen voor leefbaarheid,
economie, cultuur en de mogelijkheid om op de eilanden te blijven wonen
en werken.

Ook hebben we gesproken over de manier waarop communicatie en
betrokkenheid tot nu toe zijn verlopen. Naar onze overtuiging kunnen
besluiten over de toekomst van het Waddengebied alleen duurzaam worden
genomen wanneer bewoners, ondernemers en gebruikers vanaf het begin
serieus worden betrokken.
Samen zoeken naar oplossingen

Arno Brok benadrukte tijdens het gesprek dat verschillende belangen in
het Waddengebied bij elkaar moeten worden gebracht en dat gezamenlijk
gezocht moet worden naar oplossingen voor de lange termijn.
Daarbij onderstreepte hij het belang van leefbare eilanden:
gemeenschappen waar mensen niet alleen kunnen recreëren, maar ook kunnen
wonen, werken en een toekomst kunnen opbouwen.
Die gedachte sluit aan bij waar Wij zijn de Wadden voor staat.

Natuurbescherming en leefbaarheid hoeven geen tegenstellingen te zijn.
Juist door beide als volwaardige uitgangspunten te behandelen, ontstaat
ruimte voor oplossingen die ook op de lange termijn houdbaar zijn.
Een gezamenlijke toekomst voor het Waddengebied

Wij kijken positief terug op het gesprek. Niet omdat daarmee alle zorgen
zijn weggenomen of verschillen van inzicht zijn opgelost, maar omdat er
ruimte was voor een open gesprek over de fundamentele vraag die onder
veel discussies over de Wadden ligt:
Hoe beschermen we dit unieke gebied én zorgen we er tegelijkertijd voor
dat de Waddeneilanden en het Waddengebied levende gemeenschappen
blijven?

Wij zijn de Wadden wil daar constructief aan bijdragen.
Daarom blijven wij pleiten voor een langetermijnvisie waarin natuur,
leefbaarheid, cultuurhistorie, economie en bestaand gebruik niet los van
elkaar worden bekeken, maar gezamenlijk onderdeel zijn van de toekomst
van het Waddengebied.

Want de Wadden zijn niet alleen een gebied dat we moeten beschermen. Het
is ook een gebied waar mensen al generaties lang wonen, werken en leven.

Die twee werkelijkheden horen niet tegenover elkaar te staan. Ze horen
samen aan tafel.